کلرمون ۰-۵ پاری سن ژرمن; شروعی قابل انتظار با درخشش نیمار و مسی


مادرم تاج سر من است.

با دیدن انبوه کامنت ها آدم متاسف می شود برای ایرانی بودن، یکسری معلول ذهنی که از بیکاری و هرزگی دلشان به شعر می رسد، کفش این دو نفر را نداریم. سس شعرهای ما از ما کندتر است. اکنون در ژاپن هر دقیقه اکتشافات جدید می کنند و ما نیز در حال اکتشافات جدید هستیم. نمونه برجسته ای از رمان نویسی پروفسور سرویس داهان یا سری شوارتز
واقعا با این پویایی به کجا می رویم؟