فدراسیون فوتبال نه کارلوس کی روش و نه دراگان اسکوچیچ را اخراج نکرده است!


در هفته ای که گذشت بحث برکناری دراگان اسکوچیچ از هدایت تیم ملی داغ بود و بسیاری در فدراسیون فوتبال به دنبال دلیل اصلی تغییر کادرفنی تیم ملی بودند، بی اطلاع از اینکه در در دهه‌های اخیر هیچ‌کدام از سرمربیان تیم ملی نه با تصمیم انجمن و نه با تصمیم مسئولان فوتبال جابجا نشده‌اند.

به گزارش هوادار، اواسط هفته که بحث تغییر سرمربی تیم ملی داغ شد، هیات مدیره برای برکناری اسکوچیچ موافقت کمیته فنی را دریافت کرد و کمیته فنی نیز تلاش کرد. توپ را وارد محوطه هیئت مدیره برای پرتاب کند، اما اهالی فوتبال می دانستند که اگر تغییری ایجاد شود، دستور از خارج از انجمن می آید.

اگر نگاهی به گذشته بیندازیم، در تاریخ ۴۰ ساله اخیر فوتبال ایران تنها دو بار رئیس فدراسیون سرمربی تیم ملی را برکنار یا منصوب کرده است. داریوش مصطفوی برای اولین بار محمد مایلی کهن را بدون کسب مجوز از سازمان تربیت بدنی برکنار کرد و با وجود صعود تیم ملی به جام جهانی، خودش تاوان این اخراج غیرمجاز را پرداخت و به بهانه دل شکستگی از ریاست فدراسیون استعفا داد. .

دفعه قبل محمد دادکان بدون هماهنگی مقام بالاتر همایون شاهرخی را به عنوان سرمربی تیم ملی انتخاب کرد که البته چند ماه طول کشید و مهرعلیزاده محمد دادکان را مجبور کرد تا برونکو را به تیم ملی بازگرداند.

اگر موافق باشید، قدم به قدم به عقب برمی گردیم. مارک ویلموتس منتخب مسعود سلطانی فر بود و رئیس وقت فدراسیون از سوی وزارت ورزش موظف شد تا این مربی بلژیکی را از میان فهرست سه نفره انتخاب کند که هروه رنار فرانسوی، جولن لوپتگی اسپانیایی و مارک ویلموتس بلژیکی نیز حضور داشتند. پس از پایان همکاری اجباری با ویلموتس، اطرافیان دراگان اسکوچیچ ابتدا این مربی کروات را به وزارت ورزش بردند و پس از توافق با نزدیکان وزیر، وی برای عقد قرارداد نهایی راهی فدراسیون فوتبال شد.

چگونه به کارلوس برسیم؟ مردی که هشت سال در ایران به عنوان سرمربی تیم ملی کار کرد. کی روش در دفتر علی سعید لو رئیس وقت سازمان تربیت بدنی و نایب رئیس وقت سرمربی تیم ملی ایران شد و پس از امضای قرارداد به سراغ علی کفاشیان رفت تا او را در یک موسسه بالاتر از دانشگاه بپذیرد. فدراسیون مدیریت تیم ملی و همچنین نامه برکناری وی در دفتر مسعود سلطانی فر وزیر وقت ورزش به امضای فدراسیون رسید.

ناگفته نماند که پیش از این انتخاب و برکناری افشین قطبی، انتخاب و استعفای محمد مایلی کهن، انتخاب و برکناری علی دایی، همکاری و قطع همکاری با امیر قلعه نویی همه تصمیمات خارج از ساختمان فوتبال بوده است. اتحادیه. هنوز جمله معروف علی دایی را فراموش نکرده ایم که مدعی شد:

کفاشیان و حتی علی آبادی رئیس وقت سازمان تربیت بدنی نقشی در برکناری من نداشتند و حکم اخراج من توسط محمود احمدی نژاد رئیس جمهور وقت صادر شد.

حتی رهبر قدرتمندی چون محمد دادکان نیز از این نظر مستثنی نبود. تا زمانی که محمد دادکان رئیس فدراسیون فوتبال شد، برونکو با محسن صفایی فراهانی، رئیس سابق این اتحادیه برای هدایت تیم ملی به توافق رسید. دادکاه پس از قهرمانی تیم ملی امید در بوسان، برونکو را هدایت این تیم دانست و اعلام کرد که همایون شاهرخی تا روزی که من رئیس فدراسیون هستم سرمربی تیم ملی خواهد بود اما چند ماه بعد محسن مهر شد. علیزاده او را مجبور به جایگزینی برونکو کرد، او به تیم ملی بازگشت و در نهایت محمد علی آبادی حکم اخراج برونکو را صادر کرد نه محمد دادکان.

درست مثل پشت، بلازوویچ، جلال طبی، منصور پورحیدری، تومیسلاو ایویچ، والدیر ویرا، محمد مایلی کهن، استانکو، علی پروین، مهدی مناجاتی، پرویز دهدایی، همه یا خارج از فدراسیون فوتبال یا برکناری شما سرمربی تیم ملی شدند. از خارج از فدراسیون فوتبال آمده و در نهادی بالاتر از آن سازمان اعلام شده است.

جایگاه سرمربیگری تیم ملی امسال به قدری مهم بود که روسای فدراسیون ها هرگز به تنهایی نتوانستند برای شروع و پایان دوران مربیگری تصمیم بگیرند یا تصمیم خودشان را اجرا کنند.

نیمکت تیم ملی همیشه در تیررس سیاستمداران و دولت ها بوده است. یا دولت مردانی که شیفته فوتبال بودند و به وضوح این علاقه را نشان می دادند، یا دولت مردانی که سعی می کردند از فوتبال فاصله بگیرند.

حالا در روی همان پاشنه می چرخد. این خط همچنین نشان می دهد …