شورای حقوق بشر می شنود که میانمار «از بد به بدتر، به وحشتناک» می رود – امور جهانی


وی به شورای حقوق بشر در ژنو گفت: «با هر گزارشی هشدار داده‌ام که اگر کشورهای عضو سازمان ملل در نحوه واکنش جمعی به این بحران تغییر مسیر ندهند، مردم میانمار آسیب بیشتری خواهند دید. از بدتر به بدتر، مردم بی گناه بی شماری وحشتناک در میانمار.

“مخاطرات نمی تواند بالاتر باشد.”

ارباب. اندروز ارزیابی بدی از ۱.۳ میلیون آواره ارائه کرد. ۲۸۰۰۰ خانه ویران شده در روستاها مدفون شدند. بیش از ۱۳۰۰۰ کودک با افزایش سرسام آور تعداد مرگ و میرهای بی گناه کشته شدند. بحران غذایی قریب الوقوع؛ و ۱۳۰۰۰۰ روهینگیا در اردوگاه‌های اسارت واقعی به سر می‌برند در حالی که دیگران از محرومیت و تبعیض ناشی از فقدان ملیت رنج می‌برند.

“اجازه دهید صادقانه بگویم: مردم میانمار عمیقاً از واکنش جامعه بین‌المللی به این بحران ناامید شده‌اند. آنها از کشورهای عضوی که در تلاش برای حمایت از این ارتش غیرقانونی و بی‌رحم با پول، تجارت، اسلحه و ردای جنگ هستند، ناامید و عصبانی هستند. مشروعیت

“اما آنها همچنین از کشورهایی که از آنها حمایت می کنند اما لفاظی های آنها را با عمل دنبال نمی کنند ناامید هستند. مخاطرات نمی تواند بالاتر باشد.”

جرائم جنگی

ارتش میانمار هر روز مرتکب جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت از جمله قتل، خشونت جنسی، شکنجه و هدف قرار دادن غیرنظامیان می شود. اندروز ادامه داد.

درگیری در سراسر کشور گسترش یافت زیرا غیرنظامیان به طور فزاینده ای علیه حکومت نظامی اسلحه به دست گرفتند.

علاوه بر این، یک فاجعه انسانی در حال رخ دادن است زیرا رهبران نظامی از ارسال کمک‌ها به جمعیت‌های آواره و جوامعی که آنها را متحد با نیروهای طرفدار دموکراسی می‌دانند، جلوگیری می‌کنند.

او گفت: «بی‌شماری بی‌گناه بدون دسترسی به غذا، دارو و معیشت رها شده‌اند.

پاسخ ناموفق

این کارشناس سازمان ملل متحد با اشاره به شکست واکنش بین المللی گفت که “در درجه اول” کشورهای عضو باید با قوت بیشتری درآمد، تسلیحات و مشروعیت لازم برای حمله به برمه ها و سرکوب آرمان های دموکراتیک آنها را از حکومت نظامی رد کنند.

بسیاری در میانمار به این نتیجه رسیده اند که جهان آنها را فراموش کرده یا به سادگی اهمیتی نمی دهد. آنها از من می پرسند که چرا کشورهای عضو از انجام اقداماتی که هم امکان پذیر و هم عملی هستند، که می تواند جان افراد بی شماری را نجات دهد، امتناع می ورزند.»

“راستش من جوابی ندارم.”

وی با یادآوری اینکه در وجدان سازمان ملل متحد به شورای حقوق بشر اشاره شده است، از اعضای این شورا خواست تا در “سیاست های وضع موجود” که کارساز نیست تجدید نظر کنند و مسیر جدیدی را برای کشورهای عضو سازمان ملل تعیین کنند که در کنار آن و حمایت از آن ایستادگی کنند. آنها آنها برای زندگی، فرزندان و آینده خود می جنگند.

گروهی از مردم در خیابان های یانگون حمایت خود را از میانمار نشان می دهند.

Unsplash / Saw Wunna

گروهی از مردم در خیابان های یانگون حمایت خود را از میانمار نشان می دهند.