خشکسالی دومین شهر بزرگ مکزیک را بدون آب می گذارد – مجله خبری All Review


یاسمین آکوستا رویز، سه ماهه باردار و از بیماری صبحگاهی رنج می برد، در گرمای سوزان ماه جولای گاری پر از سطل های آب را هل داد. در حالی که او و پسر ۷ ساله اش در حال کشیدن واگن به سرعت گیر بودند، آب روی پیاده رو ریخت. هر دو گیج هستند.

اینجا در حومه مونتری، شهر صنعتی گسترده ای که به چهره بحران آب مکزیک تبدیل شده است، هر قطره آن اهمیت دارد.

زن و پسر جوانی که یک گاری سه چرخ حمل می کنند و سطل های آب را حمل می کنند

یاسمین آکوستا رویز، ۳۳ ساله، یک واگن پر از سطل آب را با پسرش هل می دهد.

(گری کورونادو/لس آنجلس تایمز)

خشکسالی باعث تخلیه سه مخزن شده است که حدود ۶۰ درصد آب مورد نیاز ۵ میلیون ساکن این منطقه را تامین می کند. اکنون اکثر خانه ها هر روز صبح فقط چند ساعت آب دریافت می کنند. و در حومه شهر، بسیاری از شیرها کاملاً خشک شده اند.

در دو هفته گذشته، خانه آکوستا فقط یک بار برای چند ساعت آب جاری شده است. بقیه زمان‌ها – برای شستشوی توالت، شستن لباس‌ها، شستن ظرف‌ها یا دوش گرفتن – آکوستا مجبور بود به‌طور دستی از چاهی در پارکی در فاصله نیم مایلی آن‌ها آب بیاورد. آب آشامیدنی وجود نداشت، بنابراین او مجبور شد برای پخت و پز آب بطری بخرد.

آن روز در حالی که هشتمین سفر خود به چاه را تمام می کرد، گفت: «مثل بازگشت به گذشته در زمان است. “و فردا باید دوباره این کار را انجام دهم.”

این بحران باعث ناآرامی های گسترده ای شد و ساکنان ناامید در اعتراض به بزرگراه های اصلی را مسدود کردند و مردم در سایر نقاط ایالت لوله هایی را که برای هدایت جریان های اضطراری به داخل شهر بود آتش زدند.

یک زن و نوه اش یک سبد خرید را هل می دهند

یک زن و نوه‌اش یک سبد خرید پر از ظروف آب را که توسط یک کامیون تانکر تحویل داده شده بود در حومه مونتری، مکزیک هل می‌دهند.

(گری کورونادو/لس آنجلس تایمز)

صحنه خیابانی که در آن همسایه ها جمع می شوند تا ظرف ها را پر از آب کنند

ساکنان گارسیا، نووو لئون در صف انتظار آب هستند.

(گری کورونادو/لس آنجلس تایمز)

بسیاری از مقامات دولتی خشمگین هستند و همچنین کارخانه های بزرگ در این منطقه که به لطف امتیازات فدرال که به آنها اجازه می دهد آب را از یک سفره تحت فشار از طریق چاه های خصوصی استخراج کنند، به طور معمول به کار خود ادامه داده اند.

کارشناسان می گویند بحرانی که در اینجا آشکار می شود یک هشدار جدی برای بقیه مکزیک – و همچنین غرب آمریکا است.

ساموئل سندووال سولیس، کارشناس مدیریت آب در دانشگاه کالیفرنیا، دیویس، با توصیف وضعیت مونتری به عنوان یک “گوی بلورین” برای کالیفرنیای جنوبی گفت: “این باید زنگ خطری باشد.”

هر دو مراکز شهری متراکم هستند که به شدت به منابع آب دور متکی هستند.

مونتری در دم نیمه خشک حوضه ریو گراند قرار دارد که از کوه های پوشیده از برف در کلرادو تا خلیج مکزیک ۱۸۰۰ مایل امتداد دارد و از شاخه های فرعی در دو طرف مرز تغذیه می شود. مخازن پشت دو سد از سه سدی که آنها به آنها خدمت می کنند تقریبا خالی است.

شهرهای جنوبی کالیفرنیا که حدود ۵۵ درصد آب مورد نیاز خود را از رودخانه کلرادو و شمال کالیفرنیا تامین می‌کنند، با ادامه خشکسالی و افزایش فشار فدرال بر منطقه برای استفاده از منابع آبی کمتر، مجبور به کاهش مصرف آب و چشم‌انداز کاهش بیشتر شده‌اند. کلرادو.

Sandoval Solis گفت: “مونتری دارای طوفان کاملی از سفره های زیرزمینی در معرض، مخازن کم و واردات کم آب است.” شما دقیقاً همان چیزی را در لس آنجلس می بینید.

با این حال، یک تفاوت این است که مکزیک در برنامه ریزی آینده ای با آب کمتر از کالیفرنیا کندتر عمل کرده است.

آب در مناطق فقیر مکزیک تامین نمی شود. بر اساس داده‌های سرشماری، حدود نیمی از خانوارهای مکزیکی که به آب لوله‌کشی دسترسی دارند، به‌طور متناوب خدمات دریافت می‌کنند. حتی مکزیکوسیتی بارانی نیز به دلیل نبود سیستم های زهکشی کافی دچار قطعی های گاه به گاه می شود.

مونتری متفاوت بود. دو ساعت جنوب مرز ایالات متحده یکی از ثروتمندترین شهرهای مکزیک است که برج های اداری درخشان، فروشندگان خودروهای لوکس و کارخانه های مدرنی را در خود جای داده است که لوازم خانگی، وسایل نقلیه، نوشابه و فولاد آمریکایی ها را تامین می کنند.

حقوق های بالاتر در اینجا بیش از هر جای دیگری در کشور میلیون ها کارگر را جذب کرده است و جمعیت شهر در چهار دهه گذشته سه برابر شده است.

پسری در حال ماهیگیری در یک مخزن کم عمق با یک سد در دوردست

اریک توبیاس، ۱۴ ساله، در مخزن نیمه خشک لاپوکا، که آب مونتری را تامین می کند، ماهی می گیرد.

(گری کورونادو/لس آنجلس تایمز)

برنامه مدیریت آب آن پیشرفت سریعی نداشته است.

برای تکمیل سدها، مقامات برنامه ریزی کردند که یک قنات عظیم بسازند که آب را از ریو بانوکو، ۳۰۰ مایلی به سمت جنوب منحرف کند. اما این پروژه در سال ۲۰۱۶ پس از درگیر شدن پیمانکار اصلی در یک رسوایی فساد لغو شد.

کارشناسان آب سالهاست هشدار می دهند که این شهر در مسیری ناپایدار قرار دارد و به قول سندووال سولیس، «بمب ساعتی» است.

سپس خشکسالی فرا رسید و بدترین ترس آنها به حقیقت پیوست.

همراه با جنوب غربی ایالات متحده، نزدیک به ۶۰ درصد مکزیک از خشکسالی رنج می برد. دانشمندان آب و هوا می گویند که این به پدیده آب و هوایی معروف به La Niña مرتبط است که اثرات آن با تغییرات آب و هوایی تشدید می شود.

فرماندار نووو لئون گفت: ما در یک بحران آب و هوایی شدید قرار داریم. ساموئل گارسیا اخیرا گفت. “امروز همه ما زندگی می کنیم و رنج می بریم.”

منابع منطقه از جهات دیگری تحت فشار هستند.

طبق معاهده ۱۹۴۴، مکزیک موظف است مقدار معینی آب را از شاخه های خود در ریو گراند به ایالات متحده بدهد. در سال ۲۰۲۰، قرار بود این تخصیص از ایالت چیهواهوا انجام شود، اما پس از اعتراضات خشونت آمیز کشاورزان، آندرس مانوئل لوپز اوبرادور، رئیس جمهور مکزیک تصمیم گرفت آب دو سد بین المللی در مرز تگزاس را به آمریکایی ها بدهد. به نوبه خود، کشاورزان مکزیکی که به آن آب وابسته هستند، از سد ال کوچیلو، که شهر مونتری را تغذیه می کند، به پایین دست سرازیر شده اند.

خوان ایگناسیو باراگان، مدیر آژانس آب مونتری می گوید: هیچ پایان فوری برای بحران در چشم نیست.

این آژانس در تلاش است تا چاه های غیرقانونی و انحراف خطوط لوله را ببندد، زیرا به گفته او، تنها چند بازرس فدرال بر مصرف آب در شمال مکزیک نظارت دارند. دولت قصد دارد یک کارخانه بازیافت فاضلاب بسازد، چاه های بیشتری حفر کند و پروژه بزرگ سدسازی دیگری در دست اجراست.

هدف این است که تا سال ۲۰۵۰ آب کافی برای ۱۰ میلیون نفر داشته باشیم.

در این بین از تجار منطقه کمک می خواهد.

ترنیوم، یک کارخانه بزرگ فولاد در اینجا، ۴۰ گالن در ثانیه را از چاه خود به سیستم آب شهر تغذیه می کند. کارخانه Heineken در حال حفر چاه برای استفاده عمومی است. پپسی هزاران گالن آب بطری اهدا کرد.

کارخانه Topo Chico که در اینجا در دامنه کوهی به همین نام واقع شده است، مدتهاست که به ساکنان محلی اجازه می دهد تا کوزه ها را با آب آشامیدنی در خارج از کارخانه پر کنند. اکنون مردم از گوشه و کنار شهر می آیند و ساعت ها منتظر می مانند تا برای استحمام و سایر نیازهای خود آب بیاورند.

ماریا دل کارمن هرناندز بطری های آب رایگان را در خارج از کارخانه توپو چیکو پر می کند

ماریا دل کارمن هرناندز بطری های آب رایگان را در خارج از کارخانه توپو چیکو در مونتری، مکزیک پر می کند.

(گری کورونادو/لس آنجلس تایمز)

مردی که بطری های بزرگ آب حمل می کند و روی یک موتور ایستاده است

دانیل رامیرز وارد کارخانه توپو چیکو در مونتری می شود تا کوزه ها را پر از آب کند.

(گری کورونادو/لس آنجلس تایمز)

اما این واقعیت که بزرگترین کارخانه‌های منطقه هیچ وقفه‌ای در تامین آب نداشته‌اند، بسیاری از جمله لوپز اوبرادور را خوشحال نمی‌کند. این هفته رئیس جمهور تهدید کرد که کارخانه های آبجوسازی را تعطیل خواهد کرد مگر اینکه کمک بیشتری انجام دهند.

مارگریتا استرادا، ۷۱ ساله، معتقد است که صنعت باید آب چاه را به سمت ساکنان هدایت کند.

“کدام مهم تر است، آبجو یا جامعه؟” او با اشاره به آبجوسازی‌هایی که در مونتری قرار دارند، گفت که تا حد زیادی بازار آمریکا را تامین می‌کنند. اینجا باید اولویت باشد.”

از گرمای ۱۰۰ درجه جلوی تانکری که برای رساندن آب به محله اش که سه روز بی آب بود آمده بود، چروکیده بود.

هنگامی که کارگری وان فولادی خود را با شلنگ پر می کند، استرادا و همسایه اش ابراز همدردی می کنند.

همسایه گفت: می گویم خدا با ما قهر کرده است. “ابرها در آسمان هستند، اما هرگز باران نمی بارد.”

نه، استرادا گفت، ما مقصریم. ما مراقب محیط زیست نبودیم.»

پشت سر آنها بیش از ۴۰ نفر منتظر بودند، برخی از آنها زیر چتر از آفتاب پنهان شده بودند. آنها گاری های بچه، چرخ دستی های خرید دزدیده شده و سطل های زباله را هل دادند – هر چیزی که چرخ داشت تا به آنها کمک کند تا گالن های آب را به خانه منتقل کنند.

برخی از بچه ها به استرادا کمک کردند که در عقب شورلت ۱۹۷۴ خود سوار کامیون شود.او به خانه می رفت و یک سطل را با یک سطل خالی می کرد.

زن در حال ریختن آب از سطل به توالت

مارگریتا استرادا کاستیو، ۷۵ ساله، از یک سطل آب برای شستشوی توالت خود استفاده می کند.

(گری کورونادو/لس آنجلس تایمز)

مادر مجردی که هفت فرزند را بزرگ کرد و مسئولان را برای ساختن جاده های آسفالته در محله تحت فشار قرار داد، به سختی عادت کرد. اما جست و جوی روزانه برای آب شروع به نتیجه می کند. گفت: ما عذاب می کشیم.

شکی نیست که بحران بیش از همه بر فقرا تأثیر می گذارد.

ساکنان طبقه متوسط ​​و ثروتمند معمولاً سیستم های برداشت آب دارند که به آنها اجازه می دهد آب محدودی را که از شیرهایشان می آید در مخازن پشت بام ذخیره کنند.

در سان پدرو گارزا گارسیا، حومه مونتری، ثروتمندترین منطقه مکزیک، برخی از خانه ها دارای چمنزار و استخرهای بی نهایت هستند.

باراگان، رئیس آژانس آب، گفت که آب سان پدرو قطع شده است، اما کمتر از هر جای دیگری زیرا در نزدیکی یک قنات بزرگ قرار دارد. محله‌های دورافتاده بیشتر تحت تأثیر قرار می‌گیرند زیرا فشار آب برای همیشه پایین است.

ویویان بنت، استاد بازنشسته در ایالت کالیفرنیا سن مارکوس که کتابی در مورد بحران آب گذشته مونتری در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ نوشت، گفت که صنعتگرانی که به تبدیل این شهر به یک مرکز صنعتی کمک کردند، اطمینان حاصل کردند که کارخانه‌ها و محله‌های مرفه بهترین آب را دریافت می‌کنند. زیر ساخت

بنت گفت که یک جنبش اعتراضی به رهبری زنان ناامید منجر به تغییرات معناداری، از جمله ساخت یک سد جدید و لوله کشی آب به ۳۰۰۰۰۰ خانه شده است. اما مشکل اساسی مونتری همچنان پابرجاست: زیرساخت ها همگام با رشد سریع نیستند.

او گفت: «بسیار نگران کننده بود که شاهد وقوع دوباره بحران باشیم.

        خط افق سن پدرو گارزا گارسیا

خط افق سن پدرو گارزا گارسیا، حومه مرفه مونتری.

(گری کورونادو/لس آنجلس تایمز)

نمای بالای خانه های دارای استخر.

استخرهای شنا در سن پدرو گارزا گارسیا.

(گری کورونادو/لس آنجلس تایمز)

در حدود ۲۰ مایلی شمال غربی سان پدرو گارزا گارسیا، شهر ساده تری به نام گارسیا وجود دارد. اینجا، بلوک‌های آپارتمانی شلوغ مملو از کارگرانی است که بسیاری از آنها خارج از ایالت هستند و در کارخانه‌های مجاور ساخت تراکتورهای کاترپیلار، دستگاه‌های تهویه مطبوع و اتوبوس‌های مرسدس بنز کار می‌کنند.

یک ساعت طول کشید تا یک کامیون حامل بیش از ۴۰۰۰ گالن آب در ترافیک سنگین عصر به گارسیا برسد. وقتی در یک آپارتمان بلند شد، مردم دوان دوان آمدند.

فرانسیسکو سالدانا، ۲۷ ساله، قبل از شروع شیفت شب خود در یک کارخانه نزدیک، عجله کرد تا سطل ها را پر کند. به محض اینکه آنها را به خانه رساندم، همسر ۲۲ ساله او برای اولین بار در چند روز اخیر شروع به حمام کردن دو دختر کوچکشان کرد.

او در حالی که موهای خیس خود را در پیاده رو شانه می کرد، با مادرش که آن طرف خیابان زندگی می کرد صحبت کرد.

مادر او، نورا دیاز، ۴۱ ساله، ساعت ۳:۳۰ صبح از خواب بیدار شد تا ببیند آیا آب وجود دارد یا خیر. او برای سومین روز متوالی غایب بود. حدود یک ساعت بعد، او در حالی که از موهای چربش خجالت زده بود، برای کار در یک کارخانه قطعات خودرو رفت.

زنی که موهای دختر کوچکی را شانه می کند در حالی که دختر دیگری او را تماشا می کند

نورا پرز دیاز، که هم نام مادرش است، موهای دخترانش را در گارسیا، نووو لئون شانه می کند.

(گری کورونادو/لس آنجلس تایمز)

در کف کارخانه، او و دوستانش در مورد چگونگی تأمین آب کارخانه برای شستشوی توالت ها و خنک کردن دستگاه ها صحبت کردند، در حالی که کارگران آب کافی در خانه برای تهیه غلات نداشتند.

گیاهان باغ محبوب او – گیاهان، گل ها، درخت هلو – در گرما کمی آویزان شده بودند. اما چگونه می تواند به آنها آب بدهد وقتی او و خانواده اش آب کافی ندارند؟

با دستمزد روزانه ۱۰ دلاری خود، پولی برای هدر دادن در بطری آب نداشت. دیاز گفت: “بعضی اوقات وقتی تشنه هستید، فقط بزاق خود را می مکید.”

وی ادامه داد: من عصبانی هستم. اما من نمی دانم چه کسی عصبانی شد.

سیسیلیا سانچز از دفتر مکزیکوسیتی تایمز در این گزارش مشارکت داشت.